ریتم پیش از هر ساز و هر نت در زندگی ما حضور دارد: در قدمها، در تپش قلب و در جملههای گفتوگو. شناختِ آن، ورود به زبانِ مشترکِ موسیقی است.
ضرب را اول با بدن حس کنید، بعد با چشم بخوانید.
ضرب را حرکت دهید
همزمان با شنیدن قطعه، بهآرامی قدم بزنید یا دست بزنید. بدن میتواند پیش از ذهن، رابطهٔ میان ضربها را کشف کند و خواندن نت را سادهتر سازد.
سکوت نیز بخشی از ریتم است
در مکثها گوش تیزتر میشود. سکوتها را بهعنوان فضایی فعال بشنوید؛ جایی که جملهٔ بعدی فرصتِ شکل گرفتن پیدا میکند.
